1997. DE ELFSTEDENVLUCHT VAN STEEDS. SNELLER. ANJUM.
De traditionele rit op woensdagavond naar Pier , dit ging al jaren zo en Marten was er ook alijd bij .Wij hadden spraakstof en conversatie meer dan voldoende want er was alijd wel weer nieuws bij Pier en we zaten dan onder het genot van een kopje thee en een biertje en later op de avond werd er iets geserveerd dat meer dan eens goed in de smaak viel ,meestal ging het om een stuk lamsvlees en dan ook goed gebraden door Pier zelf , van zijn eigen veestapel want er was nogal wat ,er waren koeien,schapen,geiten,emoe''s en kippen van alle soorten en natuurlijk had Pier ook postduiven waar niet onverdienstelijk mee werdt gevlogen . Maar om terug te komen op het stukje lamsvlees dat was steevast elk jaar van het zwarte schaap zoals Pier dat noemde en zei dat die door de veehandelaar niet geschikt voor de handel was bevonden omdat deze te mager was en als het beest wit was geweest dan had Pier het nog het zwarte schaap genoemd en daarom werd het lam door de slager geslacht ,bevroren en verpakt en zo kreeg hij het in de vriezer. In deze periode leefde mijn toenmalige buurman Teake nog en die kwam bij Pier op zaterdag de duiven mee opwachten als die van de vluchten thuiskwamen ,als het een beetje regende of waaide zaten ze altijd in de trekker want daar zat een cabine op en die trekker werd Halbe genoemd want dat deed Pier met alles zelfs zijn vrouw en kinderen kregen bijnamen van hem en ik ook netzo en op de club ontkwamen ze er ook niet aan Gerke noemde hij suikerbuik en Jappie dat werd Jasper , en Jan een stevige man werd jantje genoemd. Maar wanneer de duiven thuiskwamen en geklokt werden was het nooit van commentaar onbloot van Teake en bijna altijd negatief want als er al enige duiven waren overgevlogen dan was de conclusie dat Pier veel te laat was maar er werd niet bedacht dat met oostenwind ook wel Groningse duiven over kwamen vliegen en dat de eerste duif die bij Pier op het hok viel achteraf bleek de eerste in de vereniging te zijn. Het zijn allemaal verhalen uit vervlogen tijden maar soms lijkt het net of is het gisteren gebeurd , maar terug naar de woensdagavond en wel in het jaar 1997 toen werd er weer wat uitgebroed door ons als drietal en dit konden wij niet alleen zodat we hulp moesten zoeken en de hele club hebben we toen gemobiliseerd want het moest en zou dit jaar een elfstedenvlucht gaan worden na de laatste vlucht van de natour, alle leden waren gemotiveerd en hadden er zin in maar de organisatie moest er komen , iedereen deed wat en de vrouwen deden ook mee , we hadden gastvliegers dat waren mensen die zelf geen duiven hadden maar bij grotere hokken met duiven konden meedoen. Eigenlijk was het een gekte want dat jaar zijn er in Friesland allerlei evenementen gehouden met de elfstedentochten als een voorbeeld om iets te doen zoals op de fiets , in kano's , allerlei verenigingen en clubs hadden wel wat en wij deden dit met onze duiven! Maar dan de uitvoering van dit alles en dat begon met het opbellen van de verenigingen uit de betreffende steden en vragen bij welk lid een geschikte losplek was en die zijn coordinaat te gebruiken om de afstand te bepalen en of wij hun inkorfmanden konden gebruiken en al die manden van elke vereniging moesten met de vervoerder mee naar Steeds Sneller Anjum want de manden moesten met de duiven er in naar de verschillende steden worden gebracht om daar te lossen en dan hoefden we niet twee keer te rijden . Daar waar de duiven werden ingemand had een ploegje onder leiding van Jappie (Jasper weet u nog?) een schitterend inkorf gedeelte gemaakt en waar door middel van een ringentang een gummiring om het pootje van een duif werd gedaan en in de verschillende manden van de Friese Elf Steden ingekorfd werden waar boven elke mand de naam van een stad op was geplaatst . Bij Pier in de stal was het een drukte van jewelste en Teake had de leiding van dat geheel want er werd een boerewagen omgetoverd tot een feestwagen met stropakken om op te zitten en Halbe voor de wagen en Pier aan het stuur .Teake had zelf bloemstukken gemaakt en daar was hij heel goed in, voor op de trekker en voorop de boerewagen en het was een schitterend geheel geworden met voorop nog een spoetnik met duiven erin en de wagen zou de middag na de vluchten een rondrit door het dorp gaan met de winnaars zittend op de stropakken. Ik weet niet meer wie en wat hier is bijgeweest want dat was buiten mijn gezichtsveld om maar het zal ongetwijfeld een gezellige boel zijn geweest . Op de computer had ik inmiddels De (nieuwe leden) ingevoerd en de coordinaten van de (losplaatsen) er deden ongeveer 50 leden mee dus ging naar elke stad twee manden met 25 duiven en daar gingen 50 los op de zaterdagmorgen . Maar eerst moest er worden ingemand en de meeste leden waren die bewuste vrijdag vrij want er was nog meer door ons geregeld namelijk Piet Paulusma had ik gebeld en die had toegezegd om: het WEER bij SBS UIT TE ZENDEN bij ons vanaf het terrein met alle leden met hem op de foto en in de uitzending: OANT MOARN-TOT MORGEN . Zo is het gebeurd , Piet vertrok met zijn cameraman en wij begonnen de duiven in te manden en ik heb de duiven handmatig ingevoerd op de computer ook om de volgende dag 11 uitslagen te maken en de totaalstand er uit te halen , toen de duiven ingemand waren zijn er twee ploegen samengesteld en elk met 10 manden met duiven naar de steden gereden 1. naar de rechtse route, en 1. naar de linkse route en 1. auto naar Dokkum dat is vlakbij, de linkse route kwam eerst in Leeuwarden aan en daar moest op de zijkant de mand door de voordeur naar binnen en door de achterdeur ook op de zijkant weer naar buiten in een hok en toen door naar het volgende adres de rechtse route langs het ijsselmeer naar Stavoren en ze kwamen bij P. Bron terecht , Jappie zij nog tegen P. Bron wat woon je hier toch mooi waarop toen P. Bron de woorden zij , wil je mijn zwembad ook zien en Jappie en de ploeg wilden dat wel en liepen achter hem aan de dijk op en bovenop de dijk zij P. Bron kijk dit is het en hij wees naar het ijsselmeer ! Er waren ook nog wat liefhebbers achtergebleven om Thies te helpen met schoonmaken en de bezem over de vloer want het lokaal moest ook een beetje toonbaar voor morgen zijn want na de vluchten en de bijbehorende prijsuitreiking zou er ook nog een feestje worden gehouden na deze werkzaamheden is het lokaal afgesloten en zijn we bij Thies en Jannie met de ploeg die in Stavoren waren geweest nog een biertje gaan drinken en hebben we de verhalen aangehoord van het zwembad en de voordeur in Leeuwarden en zijn huiswaarts gegaan om te slapen! De andere dag waren we vroeg wakker en werd besloten om overal 8 uur te lossen ,van de vluchten is momenteel niks meer bekend en wie de prijzen hebben verdiend ook niet maar wie nog wat heeft van die schitterrende dag , ik hou mij warm aanbevolen ! In elk geval de praalwagen werd door Halbe getrokken en Pier zat aan het stuur en op de wagen zaten de winnaars op stropakken met bekers in de handen en medailles om de nek , zo ging de stoet door en om het dorp met de jeugd op fietsjes erachteraan zo werd het afgesloten en gestopt bij het duivenlokaal. Om een uur of acht half negen ging de feestavond los en de mensen begonnen al binnen te druppelen .De uitslagen en de eindstand waren al gepubliceerd maar zijn toen uitgedeeld aan iedereen . Folkert zat al achter zijn orgeltje te spelen en de vrolijke deuntjes vlogen door het lokaal en de mensen zouden bijna gaan dansen maar er volgde een stopteken aan de muzikant Folkert ,de voorzitter begon een dankwoord uit te spreken aan alle aanwezigen en bovenal aan de commissie maar nogmaals aan de gehele club want door deze saamhorigheid is het gelukt! Maar het feest ging verder en Folkert speelde op zijn orgel en zat te huppen op het stoeltje het was een schouwspel om te zien en er werd ook nog een tafel bijgezet want Pier wou nog een tafeldanske doen en nodigde de(toen nog jonge vrouwen en meiden) uit om met hem te dansen op de tafel waarbij het aplaus niet van de lucht was . Marten en ik zaten wat achteraf de zaak te overzien en zeiden tegen elkaar we hebben wat uitgehaald maar het is weer goed geslaagd !
DE LANGE RIT VAN EE NAAR BAARLE-NASSAU
Het zal ergens begin jaren negentig zijn geweest van de vorige eeuw dat ik een telefoontje kreeg van Binne Hiddinga uit Lioessens met de vraag of ik zin had om met hem mee naar Ad Schaerlaeckens te gaan in Baarle Nassau om een jonge duif op te halen die Binne nog tegoed had, nou daar hoefde ik niet lang over te prakkezeren en zei meteen ja ondanks dat ik wel opzag tegen die lange rit want het is en was een heel eind rijden maar je ging wel mee naar een soort idool toentertijd want de man was en is razend populair bij de sportvrienden duivenmelkers en het was ook wel een mooi idee om de man eens in levende lijve te zien en om mee te praten en dan kan je ook vragen stellen over wat hij er van denkt maar dat was indertijd vaak al neer gepend in de sportbladen of zo u wilt in het NPO orgaan.En diezelfde krant daar was ik toen in die periode op geabbonneerd en toen ik nog werkzaam was en thuiskwam van het werk direct de krant induiken dat was de gewoonste zaak van de wereld om eerst te lezen wat het idool nu weer voor nieuws had en meestal was het zinnig en sneed het hout dat is wat ik nu nog voor ogen heb.maar nu terug naar denk ik 1991/92 het zal een zaterdag geweest zijn want ik zat om 11 uur al aan de bruine bonen met spek en dat smaakte voortreffelijk .Om half twaalf kwam Binne aangereden in de Mercedes en stapte ik bij hem in de auto en we reden zuidwaarts om in de polder uit de auto te stappen en een sjekkie te roken wat toen heel normaal was (in de auto mocht niet gerookt worden) en de reis werdt hervat en we gingen nog zuidelijker naar Brabant en kwamen aan in het Nederlands-Belgische dorp en na enig zoeken draaiden wij de oprijlaan in en stapten uit de auto. Bijna gelijktijdig kwam Ad uit een hok stappen met een emmer en een krabber in de hand en dat was even schrikken want dat kon je uit zijn schrijven van toen eigenlijk niet thuisbrengen maar hij zag onze verschrikte gezichten en ging uitleggen dat er lekkage was geweest in een kweekhok tijdens een plensbui die afgelopen nacht en dat hij daarom gewapend met emmer en krabber de drap uit het hok had gehaald. Maar dit terzijde we werden uitgenodigd voor een kop koffie en hebben met de vrouw des huizes kennis gemaakt en we gingen het gesprek aan maar hoefden eigenlijk niet veel te zeggen want de man was een levende waterval van woorden en verhalen en pakte herhaaldelijk een filtersigaret uit een pakje en wij draaiden een sjekkie waarbij het gesprek gewoon doorging en belanden bij een onderwerp op het gebied van aanvliegers en wat ikzelf had meegemaakt enkele jaren eerder en wat ik daar vertelde was dat op een zaterdagmiddag toen ik die duif opving en door een telefoon nummer op een herkenningsring de vliegende slager Cr v d Pol uit goirle aan de telefoon kreeg en de duif aan hem doorgaf maar de man had weinig tijd voor mij want hij had net de eerste nationaal Orleans geklokt dus het was daar allemaal hektiek en toch nam hij de tijd om mijn naam en adres op te schrijven en in de loop van de daarop volgende week had ik het eigendomsbewijs ook al gekregen met een briefje erbij met een geschreven afstamming dat de duif in kwestie een dochter was van de Rene van Herman Vermeulen uit Schore! Onze gastheer had mijn verhaal aangehoord en zijn mond viel open van verbazing en stamelde dat die Rene waar ik het over had bij hem in het kweekhok had gezeten.Wat een toeval en dat het zo kon lopen onvoorstelbaar en toen ik ook nog vertelde dat diezelfde aanvlieger door mij gespeeld is op programma vluchten met goed resultaat en op Bergerac de 4e prijs won in de Friese Fondclub was het hek los en werd er weer een filtertje in brand gestoken en een sjekkie gedraaid; het was blauw van de rook en je zag geen hand voor ogen in de "man cave" Toen gingen we naar het duivenhok om het jonge duifje die Binne nog tegoed had mee te nemen het beestje lag nog in de nestschotel en kon zo meegenomen worden en terwijl we daar waren kregen we verschillende topduiven in de handen en stuk voor stuk droop de klasse er vanaf ook heb ik de situatie goed in me opgenomen en Ad loog in zijn schrijven over duiven en hokken niet en dat heb ik daar zelf gezien .De droge mest lag overal en er lag tempex (piepschuim)op de grond waar de duiven in pikten hierover was ik niet verbaasd want een collega van mij was een kippen houder en deed hetzelfde met tempex bij de kippen om verveling tegen te gaan en het vookwam dat ze elkaar in de kont pikten waardoor de staart beschadigd raakte. Maar doordat Ad mij telkens weer toppers in de handen gaf kreeg ik meer vertrouwen en vroeg of er ook eieren van deze duiven te krijgen waren en warempel het antwoord was bevestigend en voor slechts 25 gulden per stuk kon ik wel enkele meenemen maar ik vertelde Ad dat ik een bezwaarlijke huishouding had en dat ik eigenlijk hier niet mee kon thuiskomen daar wij het geld voor andere dingen nodig hadden en zo ging deze koop over . De tijd begon te dringen en we namen afscheid van Ad en zijn vrouw en bedankten voor de koffie en de goede behandeling en keerden huiswaarts naar het noorden zodra we op de grote weg zaten begon Binne met een grote scheldkannonade tegen mij dat ik een grote klootzak was om die eieren af te slaan om die paar guldens. En verdomd nog aantoe schelde Binne die man mocht jou en luisterde naar je verhaal en je had wat te vertellen hij vond het schitterend interressant en hij wou je een paar eitjes toebedelen van speciale duiven en jij slaat het af grote klootzak die je bent en ik had een dikke beurs meegenomen voor het geval dat ik nog wat kon bemeesteren maar jij kon ze zomaar van hem krijgen voor een paar rotcenten maar slaat het af. Inmiddels waren we weer aangeland op dezelfde parkeerplaats waar we eerder op de dag een sigaretje hadden gerookt en dat deden we nu weer. Binne was inmiddels uitgeraasd en kon zijn frustaties een plaats geven mede dankzij de nicotine.De Mercedes werd weer gestart en we gingen verder noordwaarts en de sfeer werd ook iets beter mede door het duifje in de broedschotel die aan het piepen was omdat ze wat hongerig werd en ik had telkens dat vogeltje een beetje gerustgesteld ook tijdens de kannonade van Binne zocht ik wat afleiding met dat duifje in de broedschotel tussen mijn voeten op de vloer van de auto. Maar inmiddels gingen de bruine bonen ook werken en dat werdt lastig genoeg. Ondanks alle strubbelingen is de dag best geslaagd en we waren een ervaring rijker.De toren van Ee doemde voor ons op en ik was weer thuis en zo kwam een einde aan de lange lange rit van Ee naar Baarle-nassau en.............weer terug !