Historische artikelen       over de postduiven ,   kieviten, weidevogels, in de omgeving van Ee

Welkom bij duivenhistoriewouda. Ik schrijf diepgaande en boeiende verhalen over de rijke geschiedenis van de duivensport en postduiven in Friesland en Nederland. mijn naam is Livius Wouda en ik ga doen wat ik nog nooit heb gedaan en dat is schrijven over mijn hobby en over mijn leven. ik ben geboren in 1953 en nu 73 jaar oud en getrouwd met Andrieske De Haan in 1974 en nu 52 jaar getrouwd en we hebben vijf kinderen gekregen, en we zijn beide geboren in het dorp Ee. Dat ligt in het noorden van Friesland bijna tegen de Waddenzee aan. In mijn jeugd was ik veel te vinden in de natuur met name de weidevogels hadden mijn grote interesse en elk voorjaar was een vroeg gevonden kievitsei wel mijn deel, maar het eerste kievitsei vinden was een heel ander ding , toen vond ik in het jaar 1963 vier eieren in een nestje en dat noemen we in Friesland een (broedsje) en dat was heel vroeg want met mijn moeder ben ik mee gegaan naar Dokkum om de eieren naar de poelier te brengen waar ik er een tientje , een blauw briefje van 10  gulden voor kreeg en dat was in die tijd een fortuin waard !  Mijn oudste broer had in die tijd postduiven en was goed bezig met de hobby want hij was in het bezit van een hele beste duif die in elke landelijke competitie hoge ogen had gegooid als hij  daar voor was opgegeven, deze duif werd de vierenveertig genoemd naar het ringnummer dat hij omhad en ook won de vogel veel kampioenschappen maar in het voorjaar van 1967 is mijn broer gestopt met de duivensport en de vierenveertig is naar Klaas Krol gegaan en die heeft de duif op de kweek gezet, maar zonder resultaat. In de herfst van 1967 ben ik zelf met de  hobby begonnen en de hokken die al waren afgebroken weer opgebouwd en met duiven bevolkt die overal weg kwamen en er zullen ook wel aanvliegers bij zijn geweest maar dat ben ik allemaal vergeten. maar de hokken heb ik zelf weer helemaal in oude luister hersteld en ik zou met de duiven op weduwschap gaan spelen maar dat was hier in het noorden niks waard volgens de geleerden zoals kampioen Jelle Reitsma die zei dat het hier veel te koud was voor dit spel, en Klaas Krol die er ook niks in zag, maar Basteleur hoefde je niks te vragen want die ging zijn eigen weg en werdt twee jaar achter elkaar de generaal kampioen van Steeds Sneller Anjum 

Hiernaast het legsel van vermoedelijk een kievit, toen deze foto is genomen door Piet Vlieg waren we met ons beiden in het veld om er een foto te maken van visdiefjes, die op dat land zaten te broeden en we vonden verschillende nesten waar hoofdzakelijk drie eieren in een nest lagen en we dachten dat we maar een volledig legsel moesten fotograferen en zodoende deze vier eieren van een kievit of tureluur. Vanwege het omgekrulde gras is dat ook wel aannemelijk, maar toen wij hiermee bezig waren kwam er een man in een groen pak uit een witte VW kever naar ons toe stappen en werden we aangesproken met de vraag wat we daar moesten in  het veld terwijl dat verboden was, en vertelden ons verhaal dat we niet op rooftocht waren maar dat we de eieren die we in de weilanden gevonden hadden aan het fotograferen waren, de boswachter vond het verhaal van ons wel aannemelijk en vertelde ons dat de eieren die we hadden gevonden en gefotografeerd niet van visdiefjes afkomstig waren maar van de Noordse stern en dat dit het enige broedgeval was aan het vasteland van Europa ! anno 1967 en dat vlakbij ons dorp Ee dus de zuidelijkste plek van het  broedgebied van de Noordse stern die jaarlijks wel bijna twee keer 40.000 km vliegt van hun broedgebied noordpool naar het overwinteringsgebied zuidpool !

Mijn herinnering van de duivengeschiedenis aan het einde jaren 60

Historische artikelen uit 1967 t/m 1970 

Gedetailleerde verhalen en artikelen over de oorsprong, ontwikkeling en hoogtepunten van de duivensport door de jaren heen bij mij op het duivenhok. 1967 de start van een hobby met ups en downs waarbij in het begin zonder klok werd begonnen en de eerste gummiringen bij Peter Dijkstra in de constateur verdwenen om zodoende toch op de uitslag te komen. Peter was toendertijd mijn buurjongen, ze woonden in het huis dat zijn vader J. Dijkstra had gekocht van bakker Turkstra.  Inmiddels word het al 18 jaar door ons bewoond. Hier boven een foto van mijn eerste duivenhok het was een oud huis welk door mijn vader en mijn broer in 1958 is gekocht, het waren eigenlijk vier huisjes die bewoond werden door oudere mensen onder andere door mijn oma die later bij ons in huis kwam wonen. Deze huisjes (later hok)werden  in de volksmond (de oud kast) genoemd en werd door mijn vader voor opslag gebruikt en hij heeft nog huur gebeurd van de laatste bewoner Geert Dijkstra die in het dorp de bijnaam had (Geert Ram)    vermoedelijk omdat hij konijnen fokte maar dit ter zijde, het huis op de foto was het laatste huis en achter deze dakkapel zat ook het hok van mijn broer die gestopt was en waar de vierenveertig enorm goed had gevlogen en waar ik toen ik klein was beslist niet mocht komen van oudere broer (maar stiekem toch deed), later toen het mijn hok was kon ik mijn gang gaan zoals ikzelf wilde en er kwamen ook nog bijzondere prestaties zoals op de memorabele vlucht uit Roosendaal  half vijf op de middag gelost met zwaar bewolkte lucht en in de hele afdeling Friesland kwam er geen duif door behalve in de vereniging Steeds Sneller Anjum waren 8. thuis gekomen in het pikkedonker en waar ik de 4e duif had en ook van de hele afdeling waarvoor wij ook allemaal een mooie prijs voor hebben gekregen,  A.Zijlstra. 2 en 3 uit Oostrum was de enigste die 2 duiven thuis kreeg en net in dat jaar was overeen gekomen dat je 2 duiven moest hebben voor de punten maar dat is ook direct weer afgeschaft. Maar mijn moeder was blij met de prijs en zei dat het schitterend mooi was , ze noemde  het een nest schalen ( porcelijn? ) en zei ze dat ik het later als ik een  vrouw kreeg het aan haar moest geven en dat is ook gebeurd maar waar het is gebleven ? ik weet het niet. Hieronder het hok later.

Hier mocht ik ook niet in komen maar werd betrapt door zus.(1959)  

Na een tijdje zonder duiven zijn er toch maar weer een paar nieuwe aangehaald in 1971 en de hokken waren allemaal nog in goede staat dus kon er zo weer worden begonnen, waar ze allemaal zijn weggehaald dat weet ik niet meer en welke prestaties er zijn behaald is ook niet bekend maar de brommers waren erg in trek en natuurlijk de meisjes waren ook allemaal beeldschoon een biertje viel er ook wel in kortom het leven was een lust en, de Puch was inmiddels vervangen door een Kreidler en "de oud kast" stond vol met oude brommers en ook had ik op een gegeven moment 5 Kreidler`s en vrijdagavond,zaterdagavond,zondagmiddag en zondagavond naar verschillende kroegen en bar`s zodat het weekloon eigenlijk veel te weinig was om rond te komen,de duiven kwamen op de laatste plaats maar er kwam loonsverhoging en de dure Kreidler`s werden ingeleverd tegen een gloednieuwe Yamaha twin 125 cc motor, mijn kameraad welke later mijn zwager zou worden die had een Suzuki 500 cc en zo gingen we als Bertus en Tinus uit het lied van Normaal over het asfalt, met een verschil; het kwam goed.                        We zijn inmiddels in 1972 aangekomen en dat was een merkwaardig jaar op zijn zachts gezegd; we kregen vaste verkering, er stond ook een verhuizing voor de deur maar voorlopig woonden we nog aan de Achterweg C 168.  We stonden middenin de "flower power" tijd    

          Op deze foto`s uit 1971 staat Andrieske  voor de schutting.                         Ik sta op dezelfde plek maar de schutting was al weg. 

Deze foto`s zijn gemaakt in de achtertuin van de "oud kast" in 1971 en binnen een jaar zou het daar een grote puinhoop zijn zoals te zien is op de volgende foto`s

De "oud kast" Is verkocht aan de gemeente oostdongeradeel in 1972 .En de grote sloper die bijna alle huisjes in en om Ee afgebroken heeft was Ealze Visser en die hield niet van halve maatregelen en begon met grof geschut met het slopen van de "oud kast" en de woning waarin wij jaren in hadden gewoond en waar ik in ben geboren in 1953. Wij woonden inmiddels al op de skeperij 41 en zagen dit allemaal gebeuren !  

Mijn vader had bij de verkoop van de panden afgedwongen om een tijdelijke opslagplek te gebruiken van de gemeente in de panden die door hen waren gekocht van de fam. Idsardi en fam. Meijer en fam. Veenstra , hierin had ik inmiddels al een duivenhok gebouwd maar had het nog niet af. Maandagmorgen voor dag en douw was Ealze Visser al bezig met de afbraak van de huizen, ik had mijn duiven nog niet uit de hokken gehaald en was gewaarschuwd door mijn vader dat Ealze als een dolle stier met de sloop zou beginnen maar ik dacht dat hij wel een dag met de dakpannen bezig zou zijn, maar nee hoor de dakramen werden er eerst afgehaald waardoor mijn duiven direct naar buiten vlogen, en toen ik thuiskwam van mijn werk en de ramp overzag moest ik even slikken en dacht bij mijzelf, nu verstandig zijn en rustig blijven, toen stapte ik op hem af en zei, moet ik Ealze ook even helpen met de dakpannen en dat had hij niet verwacht en stemde daar mee in en na een tijdje zag ik dat hij vochtige ogen had en dat heb ik toen aan mijn vader verteld, die wilde dat eigenlijk niet geloven maar zei toen wel tegen mij dat ik het heel verstandig had aangepakt. De duiven heb ik toen het donker was op een enkele na weer kunnen vangen en in hun nieuwe onderkomen gedaan  waar ze zijn uitgewend. In hetzelfde vertrek naast het duivenhok had ik toen ook mijn pas aangeschafte Yamaha 125 cc gestald !       

  ZO WAS HET VOORDAT HET GESLOOPT WERD      DOOR EALZE VISSER IN OPDRACHT VAN DE GEMEENTE OOSTDONGERADEEL

In 1968 hebben buurman Sietse Visser en ik het huis in de witte kleuren gesausd en de kozijnen en ramen bruin met gebroken wit geschilderd

Deze foto heb ikzelf genomen vanaf de plek waar ik later een duiven hok zou plaatsen toen de "oud kast"was gesloopt. De duiven waren na het loslaten uit de "oud kast" over gewend en er zullen ook wel enkele zijn weggebleven maar die er nog waren konden vliegen en kweken. 

HET DUIVENHOK VAN PIET VLIEG

Piet, Pier en ik waren kameraden en zaten bij elkaar in de klas. We begonnen bijna tegelijkertijd met het houden van duiven. We hielpen elkaar bij het bouwen en timmeren van onze hokken, maar Piet wilde graag een mooier en beter onderkomen voor zijn duiven.

Daarom schakelde hij zijn opa, Ale van der Meulen, in. Opa had een bouwbedrijf in Wouterswoude, dat later door zijn zoon is overgenomen. Hij was inmiddels met pensioen en had alle tijd. Binnen ongeveer drie weken stond er bij de familie Vlieg een nieuw duivenhok in de tuin en kon Piet volop van zijn mooie hobby genieten.

In dezelfde periode hielp ik Pier met het bouwen van zijn duivenhok. Ook daar stond al snel een fraai onderkomen voor zijn duiven. Het was oorspronkelijk een kippenhok, maar met enkele aanpassingen werd het een echt duivenverblijf: een verhoogde vloer, een hok met broedbakken, een afdeling voor de jonge duiven met uitvlucht, een landingsplek voor thuiskomende duiven en valgaten waardoor de duiven wel naar binnen konden, maar niet meer naar buiten.

We gingen met onze duiven naar Mient de Haan om ze te laten keuren. De duiven die werden afgekeurd, bleven daar en werden geslacht en opgegeten. Piers vader vertelde ons dat de dikke duiven werden afgekeurd en dat wij de magere duiven mochten houden. We kregen ook een rondleiding langs zijn twee gewonnen bekers. Volgens hem waren ze zwaar verzilverd, al waren ze niet groter dan een eierdopje. Liefhebbers die meer bekers hadden gewonnen dan hij, hadden die volgens hem gekocht. (Daar had hij overigens wel een beetje gelijk in.) In die tijd was het namelijk gebruikelijk dat iemand die een kampioenschap had gewonnen, werd gevraagd of hij een beker wilde. Die beker moest vervolgens wel door de winnaar zelf via de vereniging worden betaald. Dat heb ik zelf meegemaakt tijdens de eerste vergadering die ik bezocht, in de kroeg van Onders Bonders "Het Witte Paard" in Anjum. Voor de 1ste generaal zal er waarschijnlijk wel een beker zijn geweest die niet betaald hoefde te worden. (en dat waren vermoedelijk de bekers zo groot als een eierdopje)                                                                                                          De lege plekken in het duivenhok werden opgevuld, ikzelf deed een klusje bij Mient de Haan voor een koppel duiven en bij Klaas Krol hebben we ook, Pier en ik elk een duif gekocht, Pier een stevige vale doffer die later nog een 1e prijs op Tours vloog, en ik kocht een rode doffer met een wit vlekje boven de snavel en die noemde Klaas "de Bles" . Dit is allemaal in 1969-1970 gebeurd. Piet moest in militaire dienst en ging met de hobby stoppen en ik was ook deze hobby door andere dingen wat aan het afbouwen. Maar in 1971 ben ik weer gestart waardoor er voor de afbraak van de "oud kast" weer duiven in de hokken zaten. De klok die Piet van J.v.d.Veen. uit Oostrum had gekocht, heb ik toen van hem over genomen. Later toen ik een klusje bij de familie Vlieg heb gedaan en daarvoor het duivenhok van Piet heb gekregen, en dat heb ik weer op de plek opgebouwd waar ik de foto van de "oud kast" heb gemaakt in 1970. 

1973. Mijn eerste auto. Ik had nog maar net mijn rijbewijs gehaald en er moest dan ook maar een auto komen en dit was hem dan, erg lang heb ik er niet in gereden want hij is ingeruild voor een Austin Glider en die heb ik total loss gereden tegen een stilstaande vrachtauto en de motor was inmiddels ook verkocht dus weinig geld en veel schade.    Op de foto staat het huis van buurman Sietse Visser er nog, maar het is dicht getimmerd en onbewoond. Achter de grote groene keet voor het huis met de twee dakkapellen is het hok van Piet Vlieg geplaatst  op het erf wat mijn vader "huurde" van de gemeente. Binnen enkele jaren is het hok weer verplaatst naar Bernhardstraat 5 en is er pas op gevlogen in 1975 met de jonge duiven met wisselend succes.          De auto staat naast het huis waar wij in 1972 naar verhuisd zijn en waar ik tot eind 1974 bij mijn ouders in heb gewoond en Andrieske ook nadat wij getrouwd waren in oktober en in een paar maanden het huis heb geschilderd en ingericht. En zo ook het duivenhok verplaatst van de Achterweg naar de Bernhardstraat 5.  

"De artikelen van duivenhistoriewouda brengen de vergeten verhalen van onze Friese duivensport weer helemaal tot leven. Erg vakkundig en meeslepend geschreven."

J. de Vries
Liefhebber en verzamelaar



Waar richt u zich voornamelijk op?
Mijn focus ligt op de historie van de Nederlandse en met name Friese duivensport en postduiven.

Neem contact op

Friesland, Nederland

Aanwezigheid

Maandag - Vrijdag: 09:00 - 17:00

Telefoon

0613746295

l.wouda53@outlook.com

Volg mijn werk